Bartnictwo[1] w Polsce rozwijaÅ‚o siÄ™ od najdawniejszych czasów.  Bartnictwo posiadaÅ‚o wÅ‚asne cechy, sÄ…downictwo i tradycje. Na barcie najlepiej nadawaÅ‚y siÄ™ dÄ™by i sosny, wykorzystywano też buki, graby, lipy i wiÄ…zy, liczÄ…ce po kilkaset lat. Wraz z rabunkowÄ… gospodarkÄ… leÅ›nÄ… zaborców Polski, rozwojem rolnictwa, kÅ‚usownictwem i pożarami lasów bartnictwo zanikÅ‚o w XIX wieku. Po II wojnie Å›wiatowej  odbudowie bartnictwa nie sprzyjaÅ‚y nowe elity leÅ›ne, nie majÄ…ce Å›wiadomoÅ›ci, jak dalece może siÄ™ zmienić las pod monokulturami, niekiedy nawożony chemicznie, czy Å›ciekami i opryskiwany insektycydami, przeciw szkodnikom. SzkoÅ‚a leÅ›ników i drzewiarzy „wiÄ™cej, lepiej, taniej” prowadziÅ‚a do wyrÄ™bu olbrzymich powierzchni jednoczeÅ›nie, erozji gleby – ostoi owadów, ponownych nasadzeÅ„ wielkich monokultur sosny z brzozÄ… na obrzeżach itd. itp. Szkodniki byÅ‚y zwalczane chemicznie. Nikt o zdrowych zmysÅ‚ach do takiego „lasu” nie wstawiÅ‚by pasieki.
dalej »

(część 10 i 11)

Odnośnie wpływu GMO na pszczoły

W lipcu 2008 w Niemczech Federalny UrzÄ…d Ochrony Konsumentów i BezpieczeÅ„stwa Å»ywnoÅ›ci umieÅ›ciÅ‚ w internecie interaktywnÄ… mapę  upraw GMO z zaznaczonymi uprawami roÅ›lin oraz polami doÅ›wiadczalnymi opartÄ… na bazie danych gromadzonej w urzÄ™dowym rejestrze od 2005 roku.  Na tej mapie można skontrolować obecnoÅ›ci upraw GMO w dowolnym regionie poprzez wprowadzenie kodu pocztowego. Pszczelarze powinni domagać siÄ™ dostÄ™pu do mapy upraw GMO w Polsce i w rejonie przygranicznym. dalej »