Glifosat – czas się obudzić
TraceConsult, słowo wstępne: Jesteśmy szczęśliwi mogąc przedstawić Państwu notkę redakcyjną która ukazała się w maju 2010 w miesięczniku The Organic & Non-GMO Report, od roku 2001 świat jest jedynie magazynem przemysłowym skupiającym się na produkcji żywności organicznej i wolnej od GMO, włączając w to wszystkie legalne, polityczne i komercyjne przykrywki, które wspierają strategów w prowadzeniu odpowiednich analiz.
Pozwoliliśmy sobie dodać do artykułu naszego gościa pewne podkreślenia, a także linki które pomogą Państwu zbliżyć się do źródła informacji.
Glifosat – czas się obudzić.
Gościnny artykuł Kena Roseboro, redaktora The Organic & Non-GMO Report
Podkreślenie oraz włączenie linków dzięki uprzejmości TraceConsult.
Ken_Roseboro.jpg
Zwolennicy genetycznie zmodyfikowanych upraw twierdzą, ze glifosat, główny składnik herbicydu Roundup (produkcja -Monsanto ), jest łagodny, szybko rozkłada się w glebie i nie jest szkodliwy dla środowiska.
Nie taki łagodny.
Ostatnie badania dowiodły, że poprzednie twierdzenia na temat szkodliwości glifosatu były błędne. Na przełomie grudzień/styczeń przeprowadziliśmy wywiad z Robertem Kremerem, mikrobiologiem pracującym dla Amerykańskiego Departamentu Rolnictwa w Serwisie Badań Rolniczych, który opisał szkodliwy wpływ glifosatu na pożyteczne bakterie glebowe oraz odkrył, że nie rozkłada się on w glebie lecz może ługować do wody gruntowej. W tym miesiącu przeprowadziliśmy wywiad z Donem Huberem, niedawno emerytowanym patologiem roślin z Purdue University, którego badania pokazują, że glifosat zwiększa podatność roślin na choroby takie jak infekcja grzybami z rodzaju Fusarium, które mogą produkować śmiertelnie trujące mykotoksyny, które z kolei mogą dostać się do łańcucha pokarmowego. Huber odkrył także, że glifosat utrudnia przepływ składników odżywczych do zdrowych roślin.
Rondup jest używany na milionach hektarów upraw genetycznie modyfikowanych kukurydzy, soi, bawełny, buraków cukrowych a także na terenie skwerków i parków w USA. Jego nadużycie powoduje wzrost odporności chwastów na jego działanie. Autor raportu Narodowej Rady Badawczej (National Research Council) ostrzegał ostatnio, że problem odporności chwastów będzie się tylko pogłębiał.
Wpływ na zdrowie człowieka.
I tu pojawia się pytanie o ludzkie zdrowie. Badanie przeprowadzone w zeszłym roku przez Uniwersytet z Buenos Aires dowiodły, że glifosat powoduje mutacje w zarodkach płazów. Inne badania przeprowadzone we Francji na Uniwersytecie w Caen dowiodły, że jeden ze składników obojętnych herbicydów Randup może powodować śmierć komórek ludzkich zwłaszcza na etapie embrionalnym, komórek łożyska i pępowiny.
Zwolennicy biotechnologii nagłaśniali odporność upraw GM na herbicydy jako jedno w ważniejszych osiągnięć. Ale negatywny, niszczący wpływ na pożyteczne bakterie glebowe oraz składniki odżywcze roślin, wzrost chorób roślin, odporności chwastów i potencjalnie negatywny wpływ na zdrowie ludzi i zwierząt stają się coraz bardziej oczywiste.
Niektórzy zwolennicy biotechnologii twierdzą, że uprawy GMO powinny być integralną częścią ekologicznego rolnictwa, o czym traktuje inny artykuł tego miesiąca. Fred Kirschenmann, wyróżniony współpracownik Centrum Zrównoważonego Rolnictwa Leopold, twierdzi, że to się nigdy nie uda ze względu na to, iż biotechnologia rolnictwa opiera się na, jak to on nazywa, taktyce pojedynczej terapeutycznej interwencji, tj. srebrne kule, których celem jest zabić szkodniki lub chwasty, ale ostatecznie przynoszące niezamierzone, negatywne konsekwencje. To jest właśnie to, co rozumiemy przez nadużycie gifocytu.
Rolnictwo ekologiczne, mówi Kirschenmann, wymaga szerszej perspektywy oraz podejścia, które obejmuje cały system gospodarki rolnej, zamiast skupiać się na jednym problemie.
Tego typu podejście skupia się raczej na produkcji lepszego, bardziej pożywnego jedzenia oraz przy utrzymaniu środowiska oraz zdrowia ludzi i zwierząt, w założeniu długoterminowym.
cid:image008.png@01CAE87F.45646B20
Ken Roseboro
źródło: http://www.leitrimorganic.com/wp-content/uploads/2009/11/Organic-Newsletter-Summer-2010.pdf str. 10
